چرا گرمکنهای حمام را تحت آزمایشهای سخت قرار میدهیم؟
باید صادق باشیم: حمامها برای دستگاههای الکترونیکی، محیطی بسیار دشوار هستند. در این محیط، بخار زیادی وجود دارد، دماها به شدت تغییر میکنند، و بخار آب نیز وارد تمام شکافهای کوچک میشود. اکثر لامپهای معمولی نمیتوانند در چنین شرایطی کار کنند. رطوبت از میان سیلها نفوذ میکند، الکترودها زنگ میزنند، یا لوله کوارتز ترک میخورد. این شرایط منجر به خرابی لامپ میشود.
آزمایش «اتاق بخار»
ما فقط لامپ را وصل کرده و امیدوار به بهترین نتیجه میشویم. در عوض، هر دسته از لامپها را تحت آزمایشهای مربوط به شرایط رطوبتی و دمایی قرار میدهیم. در واقع، لامپها را در محیطهایی با رطوبت بالا قرار میدهیم تا بتوانیم شرایط مشابه سالها استفاده مداوم از دوشهای بخاری را شبیهسازی کنیم. هدف ما، یافتن آن شکاف کوچکی است که بخار میتواند از آنجا به سمت لامپ نفوذ کند. اگر رطوبت به فیلامنت تنگستن یا اتصالات لامپ برسد، لامپ خراب خواهد شد.
عامل شوک دمایی
علاوه بر این، دما نیز یک عامل مهم است. گرمکنهای حمام، در عرض چند ثانیه از دمای منفی به دمای بسیار بالا تغییر میکنند. این تغییرات دمایی، فشار زیادی بر لامپ وارد میکند. لوله کوارتز باید بتواند بدون پاره شدن، گسترش و انقباض داشته باشد. اگر در طول آزمایشها مشکلی مشاهده کنیم، دوباره به تغییرات لازم میپردازیم؛ مخلوط سیلها را تغییر میدهیم یا نحوه اتصالات را تنظیم میکنیم تا لامپ کاملاً محکم باشد.
تعادل بین عوامل مختلف
اینجاست که کار سختتر میشود. لامپهای با توان بالا، به خاطر تولید گرما فوری، بسیار مناسب هستند؛ اما این گرما، فشار زیادی بر سایر اجزای لامپ وارد میکند. اگر پلاستیکها یا سطوح بازتابنده موجود در لامپ، قادر به تحمل این گرما نباشند، قاب آینه خراب خواهد شد. مهم این است که موادی را انتخاب کنیم که بتوانند این گرما را تحمل کنند، بدون اینکه خراب شوند.
ما این کارها را انجام میدهیم، چون ترجیح میدهیم لامپ در آزمایشگاه خراب شود، تا اینکه در حمام شما خراب شود.